Algerije

Bebouwde hectares

77.000

Verhouding Blauwe/Witte druiven

Wereldwijde plaats

30

65% - 35%

Begintijd van Wijnbouw

500 v Chr

Jaarlijks productie (in miljoenen liter)

62

Oogstperiode

augustus/september

Geografisch
Algerije

Geschiedenis

Ongeveer 1000 jaar voor Christus waren de Feniciërs de eersten die wijnbouw ontwikkelde op het grondgebied van het huidige Algerije

Na de verovering door het Romeinse rijk namen de Romeinen de wijnbouw over.

De Arabische verovering in de 7e eeuw na Christus en de daarmee gepaard gaande komst van de islam hadden een grote impact op de wijnbouw, zonder dat deze geheel verdween. Pas in de 15e eeuw, onder de Ottomaanse heerschappij, verdween nagenoeg de gehele wijnbouw in Noord-Afrika

Toen Algerije vanaf 1830 geleidelijk aan onder control van Frankrijk kwam en uiteindelijk in 1871 een Frans departement werd begon de Algerijnse wijnbouw serieuze vormen aan te nemen. In de eerste jaren van de kolonisatie dronken de Franse kolonisten nog geïmporteerde Franse wijn, omdat het werd beschouwd als de veiligste drank. Een combinatie van technologische verbeteringen in het vinificatieproces en de grotendeels verwoesting van de wijngaarden in Frankrijk door de druifluis leidde tot een emigratie naar Algerije van naar schatting 50.000 Franse wijnboeren. De wijnproductie steeg van slechts 62000 hectoliter in 1882 naar meer dan 15 miljoen hectoliter vijftig jaar later. Het merendeel van de Algerijnse wijnproductie werd geëxporteerd, vooral naar Frankrijk. Hierdoor was het land in de jaren '30 van de vorige eeuw de grootste wijnexporteur ter wereld.

Classificatie & Wetgeving

Geen Classificatie

Bodem & Klimaat

De meeste wijnbouwgebieden bevinden zich in het noordwesten van het land; langs de Middellandse Zee. Dit gebied wordt door het Atlasgebergte beschermd tegen de droge en hete wind uit de Sahara (Sirocco) en profiteert van de vochtige zeewinden vanaf de Middellandse Zee.

Specifieke Wijntermen

Regio's

Hauts Plateaux

Algerije

Appellaties
Wijndomeinen
Belangrijkste Druivenrassen